03-12-14

poetry ballade

visitekaart 003.JPG

Grey in May, but no more in you.

Blue, White and Yellow, you ’d say

Years of trying to understand people’s sorrow

Without seeing the part of responsibility of their own

Too much attention on the very good and nice parts in them

Things they sometimes use for their own objectives

That weren’t , aren’talways yours.

Notto mention if they were good for themselves

But always trying to get the good things out of people and their life on earth

Understanding the structures, but bit by bit the individual souls

Understanding the structures, but bit by bit the individual souls

 

As was told in ancient scriptures

‘People’s worst enemies shall share their life’

Not so much in the sense of this or that person,

But in the sense of greediness, and a lot of negative emotions.

Make room for the better part in yourself !

Thank you everybody for what I’ve learnt from you !

Hope you made others abit wiser as well

19:44 Gepost door octo in mens,emotie,de tocht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-02-14

ze is nog geen zestig

 

SAM_5075.JPG

 

ze’s nog geen zestig

aan ’t begin van altijd

weer bijna uitgeschreven

kwam ik ze tegen

ze leek me een zekere

een sterke,één die kon werken

met oog voor het mooie, ontspannende

plezante en muzikale

waar zou ze haar mosterd halen ?

één en ander kon haar wel serieus bezwaren

dan reed ze diplomatisch tegen mensen hun ‘kaaren’

ze schiep op haar dak een stuk natuur

uniek op de planeet

en er is veel waar ze het fijne van weet

geraakt ze aan de kook tussen pot en pan

geen smaak die ze niet aankan

en wil je nu wat weten ?

ze wordt 59 vandaag

…en is bijlange niet versleten

Moge ze nog lang de wereld willen verbeteren

Zonder bitter en ‘moet’ en moe te worden

Misschien kiest ze nu een parcours met minder horden

Altijd heeft ze er al voor velen willen zijn

Met op grote schaal van alles willen organiseren

En ’t kleine in mens en natuur klikt ze fijn

Iets in de natuur voor haar digitale boxjes te groot

Of hier en daar een sociale opstoot ?

Met veel wist,weet ze raad zodat het meerderen baat

Wat zullen we ze vandaag nog ‘wensen’ ?

Geen gezaag met mensen, maar beweging en ‘sense’

Zin in het leven en iets wat rijmt op ‘aat’

Raad, maat,toeverlaat,tuinzaad,postulaat…

Ja waarom niet, ‘n boek schrijven over sociale zorgen

Al kruipt ze niet zo vlug in een pen

Dat ze zich maar niet te druk maakt om morgen

Altijd is er ergens een weg naar meer,

Teveel getob doet alleen maar zeer,is overbodig

Haar warmte hebben vele mensen nodig.

 

 

Octo

10:27 Gepost door octo in mens,emotie,de tocht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-12-13

Beetje van ons bij mekaar

 

 

034.JPG

 

 

Vandaag kwam er weer een beetje meer van jou

 

Zwervend op bezoek doorheen mijn cellen

 

Het vertellen lieten we meer door vingertoppen dirigeren

 

Dit keer, na al die aandacht van ons, voor moeder natuur

 

Ontdekt, dat ze verdorie ook in ons zit en hoe !

 

Al een hele reis achter de rug met je

 

De eerste keer in het bos toen ik je handen in de mijne vouwde

 

Op een bankje bij het water

 

En alle leuke dingen die je zei,

 

Doorheen mijn soms complexe gedachtenconstructies.

 

Dacht, weer een alleen vriendschappelijke band er bij.

 

Maar jij citeerde het juist, vandaag;

 

Nu een paar maand later,

 

‘grote passies worden uit eenzaamheid geboren’…

 

Ik weet het, men moet er mee oppassen…

 

Ze niet zo oplaaien dat ze de rest overwoekeren.

 

Maar de aura’s hebben gesproken vandaag,

 

Over trillingen die mekaar heel goed aanvoelen

 

Over laten gloeien, jonger maken, doen groeien

 

Over zalfjes van de natuur zelve

 

Door het zachtjes verven van woorden heen

 

Aanrakingen kleur geven, schoonheid loven;

 

We boffen maar met mekaar nu we voelen dat

 

Je van de liefde veel dieper leven kan.

 

Dieper ademen en voelen, denken doen en laten geworden.

 

o

 

 

 

OCTAO

 

SCHOENEN

 

ZOALS ZE des MORGENS STAAN

 

ERMEE IN DE NIEUWE DAG VERDER GAAN

 

VERZET IEMAND ZE VOOR JE

 

IN DE NACHT OF MORGEN

 

BETEKENT NIET MEER OF MINDER ZORGEN

 

UITEINDELIJK IS HET JIJ

 

DIE JOUW LEVEN LIJDEN EN VERBLIJDEN DOET

 

LEIDEN MOET

 

Routine

 

Weet, wat begint, heeft een eind.

 

Eindeloos willen verlengen

 

Is een kiem van angst

 

Alles evolueert volgens een cirkel

 

Van ontstaan en vergaan

 

En opnieuw beginnen

 

Wederom, spiritueel verrijkt of verarmd

 

In de richting van wijsheid

 

Routine wordt het slechts

 

Als je verandering blijft tegenhouden

 

 

 

 

 

Reis

 

Naast de reis van alles vóór jou

 

En in de tochten van je innerlijke communicatie

 

NU en altijd daarna

 

Gedachten projecteren reeds de volgende momenten

 

Kondigen reeds aan

 

In de wereld van dingen en mensen om je heen

 

Aanwezig of niet

 

Naast alle mogelijke gereedschap van de geest

 

Die ene en ondeelbare

 

Is er soms ook een tijd van inpakken en reizen

 

Naar andere stekken, streken, takken

 

Op wielen, voeten…naar ont-moeten

 

Weer achterlaten en inruilen voor het andere en de ander

 

In verscheidenheid deelachtig aan het ene

 

In feite steeds een verlenging

 

Van innerlijke rust

 

Waaruit een hele andere wereld

 

Geboren wordt

 

Lijkt te stoppen

 

Maar altijd verder reist.

 

 

 

 

 

 

 

Wezens

 

Wezen.  wEssentie. ‘Es’, ‘Het’…grijpbare ongrijpbare

 

ES. ZIJN

 

Voor velen, hoe krijg je de andere, hou je ze ‘klein’

 

Voor anderen een afwisselend parcours, een weg naar innerlijke rust

 

Een van negatieve emoties ontdane innercommunicatie

 

Leidend naar observatie en handelen

 

Van uit positief gericht innerlijk onverschillig evenwicht

 

Niet de conflicten mijden, indien onvermijdelijk

 

De pijnlijke botsingen veelal aan anderen overlatend

 

Daar omgeving en eigen lichaam en ziel de wijzen leerden

 

Groeien

 

Van straling naar cel en dan leren delen

 

Tot en met vandaag, één van de velen van ’t geheel

 

Waar je met niemand wil, kan wisselen

 

Hoogstens wachtend op een nieuwe kans

 

In een nieuwe dag, jaar, big bang cyclus

 

Of als onderdeel van de heilige geest in zijn vertakte geheel

 

Ander universum of genetische zijtak

 

Maakt niet uit, de verschillen tussen micro en macro

 

Zijn is zijn, elektronen onvernietigbaar

 

Gevoelens zich over generaties heen uitzuiverend

 

Met zoals de lucht en getijden, donker weer en storm

 

Toch komt daar altijd soms onverwacht, opklaring

 

Nieuwsankers

 

Alles willen we vatten, latten er rond, inpakken, verkopen.

 

Het nieuws van elke dag, men bouwt er rijkdom rond.

 

Nieuwsankers in het land van de Indiaan,

 

Eentje met 2 miljard euro ‘vermogen’

 

In Zwitserland in een handtassenzaak voor superrijken

 

Buitengevlogen…er is nog hoop.

 

Verankerd met wat er in de wereld gebeurt ?

 

Sensatiezucht van velen houdt hun succes in leven

 

Met duizenden juichen naar een koning

 

Flippen op een kroning, oh wat mooi !

 

Het is eenieder gegund.

 

Maar wat met op straat komen

 

Tegen onrechtvaardige structuren die duren

 

Zolang men het eigen bewuste engagement blokkeert

 

Want alles gaat goed en men heeft nooit anders geleerd

 

Die anderen zullen zelf wel in opstand komen

 

Eigen welvaart verwerven en hopelijk welzijn

 

De oude media, weinig op weg naar wat zou kunnen zijn

 

Houden het bij het minimaliseren van sociale pijn

 

Praten scheef wat recht zou moeten zijn

 

Houden alternatieven zo veel mogelijk uit het licht

 

Aanvaarden het buitenlandse beleid ten gunste van economen

 

Allen marionetten van speculatie en zijn telgen op de beurzen

 

octo

 

10:49 Gepost door octo in mens,emotie,de tocht | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |