02-07-11

Het Lommels Friedhof

 

100_2219.JPG

 

ontmoeting met het Lommels Friedhof (van 1988)

Duizenden malen een betonnen kruis, telkens voor twee,

of ze nu met de teenkootjes of de schedels tegen mekaar ingekuild zijn.

Te vroeg van hun vlees ontdane botten.

Al die dode, uitstralingsloze gelaten, met nog even die grimassen van onbegrip.

Geraamten door Kruppkogels ontsierd.

Met granaatscherven, taaier dan de knoken waartussen ze liggen te roesten.

Op enkele dagen vielen zij, opdat een vernietigend model van overheersing

en de leiders die dat voortbrengt,

nog het einde van de eeuw zouden kunnen halen.

Mannen, vooral 20, 30 en jonger.

Ook kerels die nog maar net naar het stadium

van krasse grijsaard aan 't toegroeien waren.

Allemaal als slachtvee gekrepeerd.  Ieder geraakt,

elk van hen gevallen of uiteengespat.

Sommige bijeengeveegd, wie weet zonder kist tussen d'aarde geschoven.

Eugeen Wette, Leopold Berger en Heinz Thormann,

zoek ze er maar eens tussenuit.

Allemaal op één mei geboren.

Verraden en bedrogen onder het juk van de klasse die,

verdoken, aan de touwtjes trekt.

Slachtoffers zoals er nu in 1988 nog overal ter wereld geofferd worden.

Primitieve offeranden.  Ritueel en barbaars.

Door bruine wolven en alle andere oorlogskredieten goedkeurende marionetten mee de dood ingeduwd.

Ter ere van de daaropvolgende heropbouw,

na de eerste grote, nieuwe bankcrashenreeks.

In plaats van werk gaf men hen dromen...

die na het eerste doodsgevaar, nachtmerries werden.

Hun geweten pakte men hen af...

omdat je daarmee na je eerste dode, niet meer leven kan.

Hun soldij was een soort werkeloosheidsvergoeding uit die tijd.

Zo 'verGOEDE' men en vergoelijkt men nog immer een aantal andere gruwelijke en

...als vanzelfsprekend gepresenteerde dingen...

't was zogezegd toch allemaal om ONS belang begonnen ?

 

Ik dacht daar in Lommel aan alle geestelijke en andere geneugten des Levens die, deze onzer voorouders als vijanden voorgestelde werkmensen

niet hebben kunnen ervaren.

Door, als domme kruisvaarders hun even armzalige lotgenoten in andere landen, als op iets rood afstormende stieren te lijf te gaan,

 ondergingen en voerden zij de geschiedenis uit...

in plaats van deze uit handen van de onderscheiden elites te nemen.

Uiterst rechtse krachten beslisten voor het werkvolk en wilde de absolute vrijheid van 't grootkapitaal, ...meer ruimte...je kan die ruimte in Lommel gaan overturen.  Er zullen er weinigen zijn die hier liggen, die dat moorden met plezier hebben ondergaan...en toch is alles zo gegaan.

Mensen toch, zij waren niet onze vijanden

en hadden onze kameraden kunnen zijn. 

Terug in m'n wagen. Het radionieuws van 'vier'-en.  Een Vlaams SS-er uit het Leuvense had op z'n gemak nog tien naoorlogse jaren voor de CIA gewerkt. 

Het ging gewoon om één van die hele dikke pieten die Maurice Dewilde de keel is vergeten toeknijpen, vergeef me de figuurlijk bedoelde uitdrukking. 

Op de zetel naast me lag een voor de gemeenteverkiezingen te typen tekst.

Kiezen voor wat ?  Kiezen voor 'Mensela' natuurlijk...Mensela, de oud-Latijnse naam voor m'n dorp...

betekent symbolisch 'de aarde als gemeenschappelijke woonplaats.

26-11-10

Afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een verzoener van mensen

afscheid van een werker, een doener

afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

afscheid van een ondernemer die werk schiep

afscheid van een gelovig man in vele vormen

afscheid ...en toch geen afscheid, maar een  her-verwelkomen

verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

verwachting hem nog dikwijls te citeren

verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

verwachting van een steeds betere wereld

verwachting van hem in ons eindstation,het altijd hier, soms tegen te komen

voor pa 

octo  2005 

 

4gbcanonril2010 053.JPG

15:50 Gepost door octo in in memorium | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |