27-03-14

wordt vervolgd

 

wordt vervolgd op http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

 

onderdeel van het overkoepelende

 http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be/de-blog-per-...

10:56 Gepost door octo in algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-12

herhaling, mix en enkele nieuwe

 

IMG_2545.JPG

 

Liefdes verliezen en zielen die heengaan

 

Grote liefdes verliezen.

 

Staat kort bij zielen die heengaan.

 

Of bij zij die niet kunnen of mogen komen

 

Levens die men een stukje of veel moet afstaan.

 

Ze dan hier en daar nog herkennen.

 

 

 

Liefdes verliezen.

 

Negeren soms, redenen uitvinden…

 

Over waarom het zo moest.

 

En soms kloppen ze.

 

Verdriet en weemoed met dezelfde en andere inhoud.

 

Opluchting soms, maar van wie of wat of wanneer ?

 

Men denkt, na deze, geen deel lijden meer.

 

Terwijl het vuur soms nog wat na smeult.

 

         Relaties.

 

Altijd op andere toonhoogten, dimensies.

 

Andere situaties van noden van anderen.

 

Van de eigen verhalen ook.

 

Moeten ervaringen ons nog komen bezoeken ?

 

Moet men er zelf nog naar op zoek ?

 

De gevoelige snaren van mooie en unieke raakpunten.

 

Blijven herinneringen met het hart verbinden.

 

 

 

Grote liefdes verliezen.

 

Staat kort bij zielen die heengaan.

 

Verdriet en geluk en middenmoot, nooit dezelfde inhoud met die of die.

 

En voor passie zijn er ook zeven kleuren en tonen.

 

En vele liedjes in zeven stijlen.

 

De eenvoud van de witte ridder en de prinses.

 

Naar het land van  mythen en legenden verwezen de dag van vandaag.

 

Pipi Langkous en Peter Pan bestaan niet in de volwassenen wereld.

 

Indien er twee het blijven kunnen, het weze hen gegund.

 

Hou vast en geniet…en kies voor mekaar.

 

Complexere situaties…minder goed handteerbaar.

 

 

 

Grote liefdes verliezen.

 

Staat kort bij zielen die heengaan.

 

Hoe ouder men wordt, soms hoe zwaarder de optelsom.

 

En op de duur…

 

Licht blijven, altijd licht proberen blijven.

 

We waren het, zijn het en blijven het…

 

Althans letterlijk en in filosofische zin.

 

Tussen mekaar hangt af van dag tot dag.

 

Na al die ontelbare, niet meer verwoordbare periodes.

 

 

 

Grote liefdes die weer vriendschap proberen zijn.

 

Opluchting en ook wel een beproeving.

 

Zoals bij alles dat men niet is gewoon.

 

De bio negeren, valt te leren of integreren of niet.

 

Men is gewoon ook niet meer wie  men was toen men losliet.

 

Weet niet zeker wat te houden.

 

De eigen voorvaderlijke spelingen.

 

Het vervolg dat men er zelf aan breide.

 

Alle steken die men wel moest laten vallen.

 

Want breien aan het leven doe je niet alleen.

 

Het niet gemaakt zijn door het verleden…

 

Voor het volgen van een te sterk stramien…

 

Ondanks de brede schouders en een zee aan begrip…

 

Ondanks verdragen en weinig of geen last van jaloezie…

 

Raar bij wie wel en bij wie niet en wanneer.

 

Goede vrienden… en worden als kinderen en wijzen.

 

 

 

Grote liefdes verliezen.

 

Zoals de vreugde, nodig om via de kunst.

 

Weer dichter bij de ziel te geraken.

 

Maar het lijkt meer op dichter bij de geest geraken.

 

Die van iemand die men niet meer verstoren kan.

 

En houdt van blije dingen.

 

Wetend dat het leven meer met mensen voorheeft

 

…dan alleen romantiek en allerhande passie.

octo

 

 ps  :  gelieve door te scrollen wegen tussenruimten

 

Dit is ons Leven

 

Dit is jouw Leven.

 

Teruggeven onmogelijk.

 

Zijn heeft vele redenen.

 

Er doorheen en beleven.

 

Het zware op tijd achter laten.

 

Omvormen tot het ware van binnen.

 

Zijn, verhelende, verhelderende rijkdom.

 

Afzondering en reünie.

 

Maar steeds uitwisseling.

 

Zij het met wijsheid gewogen.

 

Zij het uit toorn geboren.

 

Terecht of onterecht.

 

Uit liefde en blesserende zegen.

 

Bless your blessings.

 

--------------------------octo

 

In order to :

 

Feel what life is about

 

Have a love for matter

 

And it’s history.

 

One has to use all one’s senses

 

Obtain knowledge as well, to feel.

 

To see how everything is alive

 

One has to be in close encounter

 

With all the living

 

Dating back to radiation and our cells

 

In order to :

 

Be alive, one has to understand

 

A great deal about each and everyone’s

 

Role and evolution

 

One has to have an idea

 

Of further stories to be prepared

 

On has to be prepared for future developments

 

In order to be happy

 

One has to give

 

And enjoy the receiving

 

In order to be eternal

 

One has to know a lot of the stuff…

 

Secrets are made of.                   Octo 14may2012monday

 

New pages

 

Always restarting

 

On old bases

 

As well as new fundaments

 

Each day a lot to experience

 

New try-outs of evolved situations

 

Always the same past

 

The same perspectives

 

As well as totally new

 

In fact new

 

But under other forms

 

Slightly adapted

 

To the stage one is in

 

Several ARE in, in fact

 

Make new starts on previous conditions

 

The wisdom of what you had to offer to people

 

May it be an eternal enrichment

 

For eternity

 

Which is hidden

 

In this now already

 

Octo 14may2012monday

 

 Té dicht voor een dichter

 

toon microbeelden, winterse boomkristallen

 

dan wat kouwe zon met ze voor warme ogen doet

 

laser films, onderricht ons over hete vulkanengloed

 

dan over structuren  die stralen stoffen c-ellen schiepen

 

laat uit oergeluid, mild,  mooie mensenmuziek weerklinken

 

dan bijwijlen alles in stilte laten praten en geluidsloos bezinken

 

overdenk de vele kruiswegen van universeel gedachte gedachten

 

dan gedenk vóór hem te begraven, de wereld der gebrekkige interpretatie

 

aanschouw en begrijp oh panorama, het labyrint van menig mateloos mooi mens

 

dan ergert wat wordt verwenst al veel minder

 

volg de holbewoner naar nu op flat vijf hoog

 

dan , vat  het meeromvattende aan dit betoog

 

teken lijnen kleuren, resultaat van ons van jouw eeuwig scheppen uit bijna niets

 

dan voel de rust die komt, die leidt naar het freele spirituele oja gij muze

 

spreek na spreken met het zelf, de woorden die er echt toe doen

 

dan voel hoe ze worden begrepen, anders verwoord

 

geniet van de zin van het alles dat overkwam

 

dan reikt de helpende hand ten volle uit

 

negeer orders die medeplichtig maken

 

dan sterven barbaren en kannibalen

 

uit

 

octo 10/01/2009  

 

 

 

Roodborstje noem je

 

Veel meer dan met je naam.

 

Duik je al eens op.

 

Op een uitgekozen moment.

 

Op een tafeltje in herfstzon.

 

Maar elders ook, altijd onverwacht.

 

Lijkt wel of je blijft staan of hangen.

 

Om dialoog aan te gaan.

 

Die korte momenten tussen ons.

 

Even geluk in mij met jou vangen.

 

En vrijer kan dan niet.

 

Je staart en je staartje.

 

Oogjes en pikkebekkje zo fijn.

 

Met al je opgepoetste kleuren.

 

Ben je aanmoedigend nieuwsgierig zijn.

 

Je lijkt wel een postbode uit de hemel.

 

Spaarzaam met ook jouw unieke lied.

 

Ons aan domheid van onrust herinnert.

 

Ons met je danspasjes op een andere voet zet.

 

Voor je weer je hoofdje draait.

 

Om je volgende luchtduik uit te meten.    Octo

 

zo tussen mensen van niet alle dagen

 

zijn gelijkenissen te vinden met die van alle dagen

 

ook tinten en zijn van elke variteit van mens

 

al zoals fruitsoorten tot in alle hoeken van de wereld verspreid

 

creaties van natuur, cultuur, maar ook veelzijdigheid van manieren om

 

met zieleroerselen om te gaan in die soms onbewuste

 

betrachting van allen om korter bij de innercommunicatie te raken

 

 

 

Zijn dat zich niet teveel uitput in teveel ballastwaarden en louter wiskundige filosofie.

 

Zich niet uitputten in teveel beweging, alleen maar om tot stilstand te komen.

 

Octo eeind april 2012 na Kretareis

 

 Eindelijk likt de zon me weer

 

tafel houten balkon

 

dak ondergroeidt

 

netwerk van takken

 

in alle levensdomeinen

 

zullen toch weer bloemen, bloeien, groeien

 

wijl zon korter bij dan nu in 't noorden

 

me likt, in porien smelt

 

wijl de zee 2400 keer

 

aankomt, vertrekt

 

aangetrokken door het sterrenstelsel

 

teruggegooid door de aarde

 

geluiden brengen je in zalig berusten

 

uitzuiveren, verstaan

 

hoop opdoen voor 't vergaan

 

dat weer alles zal worden doorgegeven

 

om telkens weer het ontstaan

 

geboren te doen worden

 

op basis van de vorige informatie

 

zoals kosmische krachten kunnen

 

de mens, het verlengstuk dat begrijpt

 

of dat zou moeten en willen

 

lucht zo zuiver

 

drijft van zee en bergen

 

door al mijn kanalen

 

en wakkert de idealen aan

 

dooft de brandhaarthjes van pessimisme

 

verstrikt de emotionele schaduwkant

 

steekt het vuur voor verlichting en inzicht aan

 

maakt op langere termijn

 

ook hongerig naar aardse eten

 

octo  na Kretareis

 

Zinnen Zetten.

Vlammende tinten haren uit het Noorden
Amazone van soms uit het zuiden
Met haar strakke pakje modieus, bosgewadengewijs
Oh zo warme ondergrond van lachen
Gerijpt door jaren mensenervaring
Getekend ook wel
Altijd dapper doordoen
De mouwen opstropen, de handen er uit
Liever dan gedragen te worden
Duiken soms in pijn
Die de hare niet hoeft te zijn
Ze zwerft op wegen, wijl ze tussendoor levenslopen verbindt.
Barst dan de zon' s lievelingsdochter uit haar coulissen
Als haar schaduwen wijken en alle spots in de vele kleuren
van haar ogen alle irissen er in doen ontwaken...
ben je blij dat je haar kent.
Gij allen die een tijd samen spoort,
behandel haar waardig !
In dees of 't gene oord...
of de wraakgeest zal U vinden.

 

Fijnzinnig wezen

 

Begaan met Begrijpen Boetseert het zijn leven.

 

Weg van het onbegrip der volwassenen,

 

die de eigen uitdagingen niet begrepen, de pijnen, onbewust vaak doorgaven.

 

De wereld was zo groot, de weg naar zelfstandigheid lag open.

 

Immer als reisgezel de onbegrepene willen bijstaan .

 

Als ook de ruimte en de landschappen die de aarde bood.

 

Werken aan mensen en situaties in nood.

 

Vanwege de eigen fijnmazigheid zelf in lage luchtdrukperiodes  geraken.

 

Zich weer rechten en er weer staan vol nieuwe ideeën.

 

Met op de hoede zijn voor euforie en overschatting.

 

Haar grootste bondgenoot, de elegantie waar mee ze haar passen zet.

 

Het meisje dat ze in zich wist te bewaren.

 

Haar wedervaren en weder varen.

 

Haar link met mooie plekjes om wonen en speelse verwondering om de dingen.

 

Haar liaison met cultuur.

 

Fijnzinnigheid die de uitdaging met breekbaarheid aanging.

Oosterse sferen

 

zij had duidelijk een voorkeur voor

 

dit type man

 

dat alle vrouwen als zijn zusters zag

 

behalve misschien 2

 

zijn moeder en wie weet...

 

zij misschien

 

 

 

                                             Het ligt tussen de dennebomen

 

het licht tussen de dennebomen

 

is wat je zoekt

 

wat je soms nodig hebt

 

het ligt, hangt...,  zomaar tussen de bomen aanwezig te zijn

 

het is

 

jij bent

 

het wordt

 

wij zijn

 

allen

 

afzonderlijk

 

 één

 

nu

 

later

 

en altijd weer opnieuw

 

 

IMG_2546.JPG

 

 

 

 

vader fysica en moeder chemie

 

Overgrootpa BibBang keek naar zijn dochter Straling,

 

hoe ze verliefd werd op beeld atoom, hem, het worden wou

 

fotonen floten haar om de oren

 

er kwamen moleculen van

 

Oma Mater, Planeet, vond haar draai rond Ster Zon 

 

ze smolten hun goedjes in mekaar

 

en hun kleinkinderen

 

de eerste celletjes waren klaar

 

Ma Organo in zee, deed het nog steeds volgens XX

 

Organos werden organismos

 

en toen kwam 't systeem van Pa XY

 

samen kropen ze aan land

 

om aan hun recentere kunstwerken te beginnen

 

nu is alles precies af

 

dacht de familie natuur

 

er is genoeg voor ieder

 

maar zie ze daar en daar toch zitten vechten om meer

 

gedenk, het principe van de cel,

 

was oorspronkelijk

 

delen

 

vlieg redt vlieg

 

rand van vijver

 

insecten in over ijver

 

ééntje lag in ’t water

 

stokje er in en weer aan land

 

twee minuten later

 

een koperen vlieg op rug in water aanbeland

 

een andere met een zoefvlucht

 

raakte haar en deed haar kantelen

 

en zij kwam ook weer vliegend aan land

 

waar de kip koos tussen dan eens gras en dan wat graan

 

maar met die vlieg raakte ook zij van de vijverbaan

 

en een mens keek toe en voelde

 

alle wortels in het bos zo goed aan

 

voor hij dacht, geniet maar

 

wie weet is het binnenkort niet gedaan

 

dit bestaan

 

 

 

Lachengaste :

 

haiku voor m’n verjaardag  gehad, : 

 

 

 

als wolken glijdt het leven

 

 in kleuren van zwart, wit, grijs

 

 en alle tinten blauw

 

frv

 

én :

 

“ een beetje warmte en een beetje zon is het beste wat ik je kan wensen

 

koester het licht en hou het licht in deze wereld en tussen mensen”

 

frv

 

·         De huidnood

 

·         Lang geleden in een ver land.

 

·         Een aanraking was magisch.

 

·         Hand die je arm kort streelde.

 

·         Een kus, identiteitskaart van de bioziel.

 

·         Alle balletten der naaktheid geproefd.

 

·         De groei van je geest, onze ook bevorderd.

 

·         Toen haalde de schaduw van ’t verleden

 

·         En zij die niet graag hadden wat we deden ons in.

 

·         Vernauwden ons tot en langzaam verdween de roes.

 

·         Om toch nog vrienden hoogtepunten te kennen.

 

·         En dan op een dag is men te lang alleen.

 

·         Alsof alles wat ooit werd gedacht en gevoeld nog ergens is.

 

·         Zo weet je dat dan weer bij het horen van een mooie song.

 

·         Om te vermijden dat je bioziel langzaam wordt uitgehold.

 

·         Is sterkte en bezig zijn met de geest en de kunst geboden.

 

·         ’t Lijkt wel of huid voortaan verboden voor je is.

 

·         Dan een gedicht : getiteld 17de verjaardagsgedicht

 

·          

 

·         Na 56 jaren in dit leven

 

·         Begint nu je laatste jeugd

 

·         Wat je hebt weg te geven,

 

·         Vertaal het in vreugd !

 

·         Dat deze je moge brengen…

 

·         Menig moment innerlijk geluk.

 

·         Dat niets, niemand je zachte verenge

 

·         Met iedere lach gaat er wat minder stuk

 

·         En doen wij en anderen dat ook…

 

·         Dan ben je binnen 44 jaar geen knook i

 

·          

 

·         octo

 

·          

 

88 jarige moeder, oma,  

 

11x8, proficiat en dankjewel

 

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

 

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

 

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

 

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

 

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

 

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

 

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

 

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

 

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

 

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

 

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

 

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

 

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

 

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

 

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

 

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

 

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

 

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

 

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

 

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

 

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

 

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

 

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

 

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

 

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon met een 8 in zijn naam.

 

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

 

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

 

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

 

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

 

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

 

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

 

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

 

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

 

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

 

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

 

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

 

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

 

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

 

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

 

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

 

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

 

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

 

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

 

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

 

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

 

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

 

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

 

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte Vancampenhout weer tegen

 

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

 

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

 

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

 

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

 

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

 

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

 

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

 

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

 

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

 

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

 

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

 

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

 

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

 

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

 

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

 

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

 

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

 

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

 

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

 

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

 

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

 

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

 

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

 

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

 

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

 

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

 

         

 

Octo

 

Graag

 

schrijf je

 

voel je

 

denk je

 

over, aan, de...

 

zinnen van het leven

 

Je vult aan met

 

wat partijen, kerken, mensen...

 

niet zeggen ...en legt verbanden

 

je probeert het mooi in te kleden

 

zodat zin aanvoelbaarder wordt

 

voor hier en daar enkele enkelingen

 

die ook met het ik en samen leven

 

op zoek naar de stilte en de pracht

 

naar de laatste kerk, de innerlijke mens ondermeer

 

juweel door hoogten en laagten gevormd

 

met de logica van het mystiek onverwoordbare

 

zowel als de ratio

 

Merelsnaren

 

Wekken me 's morgens

 

De valavond daarvoor

 

Bij thuiskomst uit schemer

 

Verwittigen ze me al

 

Laat je gaan

 

Hun taal is makkelijk te ontcijferen dan

 

Nadat je 's morgens de dromen...

 

van je oogbollen wreef

 

Ze zingen in iedere taal

 

In't dialect, in 't verwante Zweeds, dan weer

 

"Morning, moring Poëet, ben je klaar.

 

2x 3x 4x

 

"Morning" "Morning", op zoek naar ware waar... waar ?

 

Hun noten vertellen van de echtheid van het leven

 

Niet zomaar voor even..

 

voor even altijd...

 

en morgen in ' Frans, 't Spaans?

 

of Chinees en Russisch, maar dat wordt eerst ...

 

weer nieuwe dingen leren

 

octo

 

 Opstaan.

 

Zes na Zes.

 

Ben je nog niet failliet

 

dan ga je nog niet op de fles.

 

 Vroeger ging je er onder door

 

als d'oogst mislukte

 

't kweken van de beesten tegensloeg

 

als ziekten niet stopten

 

als 't weer oorlog werd

 

 Nu,

 

moet 16, niet 11 percent worden gehaald

 

maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

 

moeten te veel papieren in orde zijn

 

moet alles in 't groot, de één zijn brood...

 

...is niet de ander zijn speculatie

 

 nu,

 

ga je failliet omdat banken geen banken zijn

 

elders, door oorlog en heel veel honger ...

 

niet alleen door 't weer

 

nu,

 

hier...ook door die relatieproblemen...

 

die dat allemaal meebrengt

 

en het willen hebben en doen van teveel

 

niet te vergeten

 

belgie, land met de grootste prijsstijgingen, ’t wordt duur om uw hol te verwarmen en wassen (sorry voor de dubbele bodems)

 

octo

 

De stilte die om antwoorden vraagt

 

 Een klein leeg boekje

 

, een leeg schriftje

 

't lag zomaar in een hoekje,

 

te wachten op invulling

 

antwoord op verstilling.

 

 

Zo was ook ooit de kosmos

 

toen alleen d'onzichtbare stof bestond,

 

toen het hele kleine het atoom uitvond

 

toen d'eerste cel mij verlostte uit alleen 'fysica'.

 

 

 

De tijd vloog voorbij, al bestond hij niet.

 

Naast al die andere soorten werden wij.

 

Meer en meer verstand en inzicht...

 

en blij.

 

 

 

De gruwelen der geschiedenis

 

Ze sloegen ons vaak terneer...

 

was het alleen om de boosheid der leiders ?

 

Kwam het ook niet door zoveel meer ?

 

 

 

In vele momenten werd uit natuur cultuur geboren.

 

Het meer en meer mens willen worden,

 

vele generaties gaven het al door.

 

 

 

Uiteindelijk gaven we niet alleen mondeling goede raad.

 

Ook met talrijke geschriften deden we onze baat.

 

Nu alle geschriften soms tegen mekaar nog vechten om 't gelijk...

 

sommige beoefenaars althans,

 

proberen we het hier en daar eens zonder harnas en kadans.

 

 

 

Voelen met wie omgaan zoveel makkelijker lijkt,

 

ondanks al die verplichtingen uit een andere tijd.

 

 

 

Al heeft in hoeverre persoonlijk diep omgaan met...

 

ook zijn grenzen...

 

we zijn hier om uiteindelijk te worden...meer mensen.

 

octo

 

 

 

De stilte die antwoorden geeft

 

Straks ben ik het die dit oord verlaat.
Mijn stralen zend naar daar waar licht ontwaardt...

 

naar de zoekenden wiens noden ik leerde kennen.

 

Terechte, onterechte, al hun verkennen.

 

Wie was ik hier, wat deed men mij geloven ?

 

Een hoop romantiek, ik kwam het al doende lerend te boven.

 

Men slaagde er niet in de vreugde,

 

de vlam en de blijheid in mij te doven...

 

in dit vaak tranendal...

 

ik was er immers altijd al.

 

Ik neem alle herinneringen die ertoe doen met me mee.
De rozengeur, de maneschijn,

 

het beste in ieder mens door mij gekend.

 

Laat achter hoe ik dit allemaal heb beschreven,

 

het hoe en waarom er ook nog bij.

 

Wetend dat geluk en ongeluk soms niet meer te beschrijven valt.

 

En alle schaduwkanten aan iedereen,

 

daar begin je best niet aan.

 

Dan moet je telkens weer door de geschiedenis ervan, van voorn af aan.

 

Blij om wie ik was,

 

me neerleggend bij wat nog niet kon zijn.
Niet kan zijn ook soms.

 

Wordend. Steeds maar wordend.

 

Nooit af.

 

Tot de volgende straling na de volgende bigbang.

 

En dan weer van voorn af aan,

 

'verrijkt', in zijn menselijke betekenis.

octo

 

 

 

Genetische genegenheid

 

Sommigen maken er een Fuckingham Palace van.

 

Midden de maatschappij van het eenzijde genieten en het hebben.

 

Sommigen kunnen hun oorspronkelijke genegenheid bewaren.

 

Midden het parkoer van onafgewerkt voorouderlijk geluk en ongeluk.

 

Sommigen zitten mekaar geluwd aan te staren.

 

Midden bijna ongeneeselijke ziektekwalen, zielekwalen.

octo

 

 

 

 

 

Huidnood-huilnood

 

Laatst hoorde ik een woord, uitgevonden door vrouwen.

 

HUIDNOOD, na lang gebrek aan lichamelijk contact.

 

HUIDNOOD, zo dicht bij HUILNOOD en HUILT NOOIT.

 

Als spreken over alleen het praktische eindelijk afstoot.

 

Als je niet echt dichter bij iemand raakt.

 

Als je je zelfs al afsloot van te weinig buitenwereld.

 

Als je het domme daarvan inziet.

 

Het geluk hebt een opening te vinden naar lotgenoten.

 

Dan de draad van het zware weg te praten weer vindt.

 

Dan te weten dat aanraken mag,kan,niets moet.

 

Dan te voelen dat een streling fijn kan zijn.

 

Het vertrouwen te delen van hoever je wil gaan.

 

Geen opdringerigheid,geen medelijden, samen voelen.

 

Geen euforie, geen depressie, gebalanceerd zijn.

 

Geen puriteinse schrik, maar gedeeltelijk delen.

 

Soms de knuffel voorbij, en meer hoeft niet daarom.

 

Wel voelen dat voelsprieten gezond kunnen zijn.

 

Wel ervaren dat er wel degelijk bloed door je loopt.

 

Wel het lentesap voelen stuwen.

 

Met 'sublimatie' van vorige woorden soms samen verder.

 

En af en toe alleen erdoor.

 

Wie weet volgende keer een zoen. En dan een kus.

 

Er zijn er zo veel als er vingerafdrukken zijn. Twee zijn anders dan één.

 

 

 

 

 

levende stenen

 

de levende steen

 

dood, zou je zeggen

 

bah neen !

 

 

 

structuren houden hen samen

 

atomen, kernen en electronen

 

altijd van in het eerste begin tot nooit einde amen

 

 

 

toch veranderen ook zij van energie, van vorm

 

al straling geweest, vast, vloeibaar, golven

 

van alles kennen ze de norm

 

 

 

en de anti-materie, de zwarte gaten,

 

zouden niet uit atomen bestaan...de antipool van materie en eterie

 

 

 

octo 15:6/2010

 

 

 

Vermijd slapeloze nachten

 

niet dat je best alle spots inzetten moet voor de jacht op die ene mug

 

gewoon als doorgaan mét omwille van te veel op je willen te nemen, beter niet gebeurt

 

en een ander zich zelf wel redden zal

 

moet en kan of misschien ook niet, maar andere wegen kunnen opengehouden worden

 

ter ontplooiing van eenieder in 't geheel

 

als de moment van moeten is aangebroken en je handelt niet, lig je weer wakker

 

 

 

vierkant in de lucht

 

al eens een vierkant of een rechthoek of pyramide in de wolken gezien ?

 

je zal maar beter een naald in een hooiberg zoeken

 

nee, geometrie, behalve de cirkel en maanvormen, hebben we beneden genoeg

 

de zonen en dochters van ons verstand, knappe bovendien

 

de essentie van het hemels decor, doet het er zonder

 

mathematisch, maar zonder berekening, het spontane van het zijn

 

alles te herleiden tot wiskunde, maar dat wil de natuurdecorbouwer niet

 

hij-zij laat ons gewoon genieten

 

 

 

voortijdig testament

 

Begraaf me maar,

 

 desnoods aan de andere kant van de wereld.

 

Intens heb ik hier leren leven en innig meegeleefd.
Op weg naar meevoelen, te veel medelijden gehad.

 

Te veel lasten willen dragen en lusten willen begrijpen.

 

Mee gedogen van en in verzet komen tegen wat een mens te beurt kan vallen.

 

Op kleine en grote schaal, in heden en verleden, lichtbakens uitgezet naar dan.

 

Niet teveel naars meer moeten verdragen, mijn kinderlijke droom blijft.

 

Vreemd genoeg is er aan narigheid geen gebrek.

 

Vaak hebben we niet genoeg aan het spontane om gelukkig te zijn.

 

De eenvoud van de natuur is ons dan te rustig.

 

De redenen waarom mensen bij elkaar horen, te complex.

 

Het deel innerlijke rust van de naaste, zalig of onuitstaanbaar bij momenten.

 

Vermengd met het deel onzekerheid en onrust, de basis van het bestaan.

 

Van daar ook weinig tijd voor de ontwikkeling van een sociaal bewustzijn.

 

De regels van produceren en distribueren, we zijn gewillige onderdaan.

 

Er meer mee begaan dan bij het wezenlijke in het leven.

 

Dus, begraaf me maar, leg me niet in chemisch bijtend zuur.

 

Het ‘oplossen’ van dode lichamen, weer iets nieuw om geld mee te verdienen.

 

Ach, graaf me een kuil en wikkel me desnoods naakt in een oud tapijt.

 

Of in een oude boekenkast met een plank er op, geef de boeken weg…

 

Als ik er de kans zelf niet toe kreeg.

 

Wees een verlengde van mijn leven door geen ruzie over bezittingen te maken.

 

Mijn echte erfenis zit eigenlijk voornamelijk in jullie ziel en wat ik er achter liet.

 

 

 

 

 

 

 

kijk toch eens hoe je doet

 

de pedalen compleet verloren, geef je het karma de vrije hand

 

labiel vertoon van zelfbeklag neemt te veel momenten over

 

niemand houdt van je zogezegd en jij doet niks dan geven, anderen nemen

 

de meeste van je vroegere talenten blijven in de kast

 

geen raad neem je over

 

je vlucht in je cocon van lijden en manies

 

depri als punt om naar uit te kijken

 

je hangt je leven op aan diegene en diegenen die je tóch geven

 

en meer dan je denkt en minder en minder content

 

zelfs na hele mooie dagen en momenten, verval je in het sleuren

 

het sleuren met woorden om je ongenoegengelijk te krijgen

 

ook niks zalven helpt nog

 

wees toch je echte zelf

 

al is de verleidelijke van weleer en nu voor een ander

 

doe maar, op een proper blaadje beginnen is altijd aanlokkelijker

 

stimulerender, schaamte hoeft in deze niet en ook niet het ontkennen

 

bewaar me in gedachten als meer dan een goeie vriend

 

iemand bereid heel veel te helpen dragen

 

van dingen die naast mijn eigen weg, maar door het verleden in dit leven

 

en daarvoor ook er op...

 

weer iemand die me uiteindelijk hielp herinneren aan de eigen sterkte,

 

zal ik maar zeggen, of schrijven liever, voor je je spook weer op me  loslaat

 

 Concentratiepoging & het witte blad

 

Een blad vol fijne vertellingen, over leuke belevenissen, wijze spreuken , inzichten over relaties tussen mensen als permanente linken tussen wat is geweest en wat wordt, tussen leven en dood…of commentaren over wat er met de wereld fout liep of loopt…of gedichten daar allemaal over ? Weer eens uitleggen waar het leven vandaan komt en waarnaar  het  weer teruggaat om op welke manier dezelfde of (en)een andere weg af te leggen ?  Nog maar eens een poging om de observaties op observaties van één dag, te verbinden met alle info uit het verleden en de toekomst proberen in te schatten ? Nog maar eens uitleggen dat het beleven zelf van het leven, meer kan doen veranderen dan om het even welk schrijven, welk een energie dat ook in het gezamelijke spirituele net inbrengt ?  Proberen aan te voelen tot waar de lezer bereid is van mee te gaan en bij welke woorden hij afhaken zal ?  De mooie kant van eenieders ziel proberen vatten of ook de schaduwzijden en het waarom van hun weg naar 't lichtere proberen aanboren ?  Kolossale opdrachten.  Zal maar dag na dag zien wat er op me afkomt.  Wat zeg ik ?  Seconde na seconde.

 

Octo 31/03/09

 

http://www.123video.nl/playvideos.asp?MovieID=314467&MemberID=6591594&Name=Octopoetry&CU=0

 

Zanguur of klaagmuur—intens gedicht

 

 

 

Te zoet, te zuur.

 

Te veel, te weinig; suiker, maagzuur,zanguur,klaagmuur.

 

Niet  weerbaar, niet begripvol genoeg.                         

 

Te veel, te weinig ondergaan,onderdaan,on-gedaan.

 

Te weinig, te veel ongedaan gemaakt.  

 

Te hoog, te laag gemikt, doodgeknuffeld, verstikt. 

 

Te diep, niet diep genoeg gedraven, doorgedraven.

Te veel, te weing gezweefd, gestreefd.

 

Te veel, te weinig gebleven, te snel, te laat vertrokken.

 

Niet genoeg, te weinig,het juiste, het verkeerde verteld.

 

Te vlug, te laat,juiste, verkeerde conclusies getrokken.

 

Te veel, weinig, de juiste,de verkeerde derden betrokken

 

Niet genoeg, onvoldoende geschrokken, teruggetrokken,

 

Te vroeg, te laat, beter niet, beter wel teruggekeerd.

 

Te veel energie, te weinig en met tijd van 't zelfde.

 

Te veel euforie,beknelling, bevrijding, wijding,ontwijding

 

Te veel, te weinig gemeden, opgezocht,windstilte,tocht.

 

Te veel, te weinig positief, negatief, balans,kans.

 

Gesukkel, hoogten, laagten.

 

Perfekt voorspelbaar evenwicht ?

 

Of onvermijdelijke leerschool ?

 

(CO—korintiër)

 

Té dicht voor een dichter

 

toon microbeelden, winterse boomkristallen

 

dan wat kouwe zon met ze voor warme ogen doet

 

laser films, onderricht ons over hete vulkanengloed

 

dan over structuren  die stralen stoffen c-ellen schiepen

 

laat uit oergeluid, mild,  mooie mensenmuziek weerklinken

 

dan bijwijlen alles in stilte laten praten en geluidsloos bezinken

 

overdenk de vele kruiswegen van universeel gedachte gedachten

 

dan gedenk vóór hem te begraven, de wereld der gebrekkige interpretatie

 

aanschouw en begrijp oh panorama, het labyrint van menig mateloos mooi mens

 

dan ergert wat wordt verwenst al veel minder

 

volg de holbewoner naar nu op flat vijf hoog

 

dan , vat  het meeromvattende aan dit betoog

 

teken lijnen kleuren, resultaat van ons van jouw eeuwig scheppen uit bijna niets

 

dan voel de rust die komt, die leidt naar het freele spirituele oja gij muze

 

spreek na spreken met het zelf, de woorden die er echt toe doen

 

dan voel hoe ze worden begrepen, anders verwoord

 

geniet van de zin van het alles dat overkwam

 

dan reikt de helpende hand ten volle uit

 

negeer orders die medeplichtig maken

 

dan sterven barbaren en kannibalen

 

uit

 

octo 10/01/2009  

 

 

14:34 Gepost door octo in algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |