27-02-14

Er was eens een kip

 

IMG_2066.JPG

 

 

Er was eens een kip

veel valt er van te zeggen, een echte overlever

met een trauma, van vier zusters kippen met andere tinten

had zij alleen van haar vorige haan kuikentjes

maar katten, wie weet, marters of vos

ontnamen haar haar kroost

sinds haar laatste kuikentje werd gestolen

was geen hek, geen draad nog hoog genoeg

om haar tegen te houden

ze sliep in bomen

wijl haar vriendinnen en uiteindelijk de stoere haan

twee keer groter dan zijzelf, door de natuurlijke vijand werden geveld

uiteindelijk verhuisde ze naar een bos met vijver

want in haar eerste dorp van verblijf, werd ze verjaagd

eens ze buiten het gebied van het gastgezin verbleef

honderden eieren legde ze voor eenieder

alle seizoenen, regen of wind, verkoos ze buiten te slapen

een slaapplaats der mensen, hok, was haar te min

op een dag bracht iemand een haan, een kleinere,

een hele vurige, schel kort krachtig kraaigeluid

zo te herkennen uit de tunes van de buurhanen

niks was hem ook te hoog

en hij leerde haar ook van hoger in de boom te slapen

zeker twee meter hoger dan de oorspronkelijke drie

iedere ochtend in de nog koude lente reeds,

kraaide hij de gastheer uit de veren

een echte tiran soms,(de haan)

een borstel vloog van ergernis een dag door de lucht

en de haan ging in het naburige bos slapen

al veel minder lawaai in de buurt, oef

de eerste nacht zonder hem, kroop ze ook 5 meter hoog

probleem in de morgen, ze durfde zonder hem niet naar beneden

er werd aan de boom geschud en ze lande geforceerd maar veilig beneden

doch het haantje hoorde haar eens kakelen toe ze in de waan was

dat er op haar ook werd gejaagd

op eens zat hij terug op het schiereiland

waar ze hun wittebroodsweken hadden

niet te geloven, maar hij ontvoerde haar

ze vlogen samen over het smal stuk van de vijver

en verdwenen samen naar een oude chalet in de buurt

wie weet hoe het met hen afloopt, dacht de hoenhouder toen

’t zal wel goed gaan met de kip, want ze kan zelfs zwemmen

Ooit geweten, een kip die kan zwemmen ?

Maar …beiden keerden terug en zochten een nieuwe slaapplaats,

De hoenderhouder had inmiddels de stoel verzet

Onder een andere boom, de stoel, dan die waarvan ze hun jump in de bomen maakten

Een hele bedoening, hij ging het eens allemaal uitzoeken

Maar zij maakte de eerste sprong…hij volgde,

Uit frustratie is hij dan maar een paar meter hoger gaan zitten

Misschien vanavond weer gezellig bij mekaar

In de oude Schone van Boscoop boom

niet gestoord door Jeff Rusell, de intelligente broer van Jack

;maar da's een ander verhaal dat door het leven van de hoenders

is komen lopen, snuffelen, geur analyseren enz...

Op 't eind van haar leven ging ze lager en lager slapen en ze hing vredig ingeslapen uiteindelijk bovenop een tak boven het water, een tak precies een hand en een nest...ergens in deze blogverzameling zal U ze zeker tegenkomen , de witzwarte oerkip van 't domein

17:46 Gepost door octo in dieren | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

25-02-14

Zuid Kreta Moment

Eindelijk likt de zon me weer tafel houten balkon dak ondergroeit netwerk van takken in alle levensdomeinen zullen toch weer bloemen, bloeien, groeien wijl zon korter bij dan nu in 't noorden me likt, in porien smelt wijl de zee 2400 keer aankomt, vertrekt aangetrokken door het sterrenstelsel teruggegooid door de aarde geluiden brengen je in zalig berusten uitzuiveren, verstaan hoop opdoen voor 't vergaan dat weer alles zal worden doorgegeven om telkens weer het ontstaan geboren te doen worden op basis van de vorige informatie zoals kosmische krachten kunnen de mens, het verlengstuk dat begrijpt of dat zou moeten en willen lucht zo zuiver drijft van zee en bergen door al mijn kanalen en wakkert de idealen aan dooft de brandhaarthjes van pessimisme verstrikt de emotionele schaduwkant steekt het vuur voor verlichting en inzicht aan maakt op langere termijn ook hongerig naar aardse eten octo

17:53 Gepost door octo | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-02-14

Kleinnootjes

Kleinnootjes

kleinnootjes krispelen door haar vingers

zelfgebakken koekjes en zo in het achterhoofd

menig kleur en smaak en kruid

in compositie opgeroepen

om 't beste van d'aarde te geven

alwijl 't hele arsenaal keukenballet

sierlijk spontaan stenen tegels aait

het rustieke hout opent, dichtschuift

alwijl het vuur de geneugde geneugten

van zon en aarde doet openbarsten tot in de neus

de smaakpapillen opgehitst

naar het moment van versmelting

al eeuwen doorgegeven kookkunsten

komen weer klaargemaakt op tafel

omwalsd door het kruid bij uitstek

goede zorgen

 

octo

WP_20140214_023.jpg

WP_20140209_20_02_03_Smart.jpg

 

10:37 Gepost door octo in Ontspanning | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |