27-04-13

Enkele Werkersgedichten

 

IMG_2476.JPG

 

telekommunikatie

Adam en zijn madam deden het al

Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen

Klommen ze hoog in de bomen

Al schuddend met de takken

Nodigden ze de buren uit om af te zakken

Wat later ontdekte men het vuur en de rook

En bestond de kommunikatie uit wat smoke

                                                       

Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

Aldra ontdekte men nog later het papier

De grote conkurrent van de huiden en het dier

En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

Ging de post al gauw van haven tot haven

Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

De draad , eerst boven en dan in de grond

Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

De telegraaf en telefoon dan snel geboren

Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

Natuurlijk konden we het niet laten van ook

…beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

jij zapt of zept of biept en ik kom.

 

Het welke is jouw nummer ?

Eerst pakte je gewoon je horen op en was het de madam die zich op de centrale bevond…die je dan via het hersteken van koorden doorverbond

Wist ze het nummer niet meer van buiten

Moest je daarom nog niet achter je aansluiting fluiten

Ze zocht het wel voor je op op haar gemak

Het kaartje zat altijd wel ergens in haar groeiende kaartenbak

Hoe meer abonnees en nummers over het telefoonnet zwierven

Hoe vlugger alles meer en meer zonder ’s mensenstussenkomst geschiedde

Maar hoe gaat het, je schrijft niet alle nummers van wie je kent ook op

En slechts weinige daarvan blijven zitten in je kop

                                                                                                                 1

Dus moesten de telefoontelefonisten blijven ter hulp snellen

…met het antwoord op de vraag om nummers om die en die eens te bellen

wat men allemaal al niet vraagt ligt tegenwoordig door de moderne stress

…zwaar op de maag

Al die transakties moeten maar meer en meer opbrengen

Zonder dat je er nog veel menselijks kan tussenbrengen

En als je binnenkort helemaal met een computer klapt

Is er weinig kans dat ’t em je iets teruggrapt.

De echte kunstenaars

Wandel door onze steden en dorpen..

Wie bouwde alles wat staat en beweegt en in onze winkels ligt ?

Wie onderhoudt de akkers, de plantages en weiden ?

Het werkvolk begot.  Zelfstandig of als loonkracht op zich.

QUESTIONS FOR WORKERS, dear comrades

Why is it we are still being ruled by representatives of bancs ?

Why you work so hard while so many are without a job ?

Why is having a job not normal ?

Why can't you easily find a new job ?

Why our telecom services, our energy and transport are not free ?

Why still not one worldcurrency or an administration based on need ?

Why some of us need the discpline of old ideologies to function ?

Why not our inner discipline or the one of our colleagues in charge ?

Why not we but them should be afraid of doiing away with speculation ?

Why does the same product does not cost as much everywhere ?

Why is poverty a form of official slavery ?

Why so few people control so much wealth ?

Why so few robots comand so many soldiers ?

Why religions are not as much spiritual then our inner energy ?

Why imperialism calls war humanitarian aid, free world and democracy ?

Why do criminals control economy, whether in USA,ex- USSR or Liberia?

Why do tradeunions follow the games of bigmoney ?

Why do we not understand that 'foreigners' can be workers to ?

Why we still make weapons to kill our comrades elsewhere ?

Why do kings anq queens still exist ?

Why not use technology and technocracy to build a beautifull world ?

Why doesn't education teaches more about human sciences ?

Why do we pay taxes aswell for putting mines as demining them ?

Why do factories or aerocompanies close when demand is so big ?

Why are farmers payed to destroy or not produce, while so much hunger ?

Why so much short of housing ?

Why our dogs and cats eat more money then some earn ?

Why their system survives by means of crises, wars and exploitation .

Why do we keep on collaborating while modern fascism is so strong ?

Why our media talk in favour of what's gooing on ?

Why is the right to vote, the right to say yes to the system ?

Why don't we put forward our own program first ?

Why don't we defend our own alternative in the enterprises we work ?

Why don't we invite the jobless to join our reunions ?

Why don't we develop our  new strategy to put our demands in power ?

 

NIET ONS LOT

Gij naamt niet de macht in 1914, neen gij hielp mekaar uit te moorden

Uw zogezegde vertegenwoordigers collaboranten, goedbetaald,

keurden de rekeningen voor Uw afslachten parlementair goed.

De 20er en 30er jaren, gevangen tussen het spel dat fascisme en 'demokratie' met mekaar spelen; weer gefopt.

Weer mekaar uitgemoord.

Men vreesde jullie, men gaf een klein deel van jullie voordelen.

                                                                                                                 8

Welvaart groeide; oorlogen bleven duren;

Echt reageren bleef beperkt, onschadelijk voor de grootbezitters.

Geplaagd door absurditeiten, stress, zinloosheid, blijven jullie meedraaien...in het wiel der geldgeschiedenis, hopend op het grote lot

De betekenis van dat woord 'lot' totaal vergeten

 

meer arbeidenden in aktie

die betogingen tegen oorlogen organiseren

die massaverzet realiseren

die sluitingen van spekulatiebonzen stoppen

die opkomen voor zij die doppen

die sociale verworvenheden willen behouden

die op de kracht van de werkenden betrouwden

die geneeskunde aan sociale tarieven willen verstrekken

die reizen naar plekken waar men mensen laat verrekken

die aan fabriekspoorten te vinden zijn

die strijden tegen wereldwijde boerenpijn

die de dogma's van de nationalisten niet volgen

die voor de eenheid van alle kulturen en kleuren zorgen

die bijna nooit op Tv en in gazetten komen

                                                                                                      

die durven blijven van een betere wereld dromen

die willen zetelen aan een arbeidersloon

die in vakbonden opvallen door echt dienstbetoon

die geloven in betaalbare openbare diensten

die een kans moeten krijgen omwille van verdiensten

die zich nog verdiepen in de lessen van de geschiedenis

die de wereld willen behoeden van verdoemenis

die nooit de ontslagpremies van supermanagers krijgen

die niet over onrecht en gesjoemel zullen zwijgen

die fakteur zijn of in 't onderwijs staan

die aan de band werken of wat er ook moet worden gedaan

die humanistische en andere waarden in de praktijk omzetten

die geen schijnheilige belovers zijn, maar werk verzetten

die van 't internet meer maken dan een game-mania

die verzekeringen en zo te duur vinden, zo is da

die mensen niet tegen mekaar opzetten

die op 't eind van de maand op hun centen moeten letten

zet de politieke wereld maar eens op z'n kop

stem voor meer arbeiders in aktie aan de top

zij die er nu aan zijn stonden nog nooit aan den dop

zij die alle dagen als macht en oppositie op TV komen

zullen altijd van goedkoper werken en besparen dromen

 

 

ontmoeting met het Lommels Friedhof (van 1988)

Duizenden malen een betonnen kruis, telkens voor twee,

of ze nu met de teenkootjes of de schedels tegen mekaar ingekuild zijn.

Te vroeg van hun vlees ontdane botten.

Al die dode, uitstralingsloze gelaten, met nog even die grimassen van onbegrip.

Geraamten door Kruppkogels ontsierd.

Met granaatscherven, taaier dan de knoken waartussen ze liggen te roesten.

Op enkele dagen vielen zij, opdat een vernietigend model van overheersing

en de leiders die dat voortbrengt,

nog het einde van de eeuw zouden kunnen halen.

Mannen, vooral 20, 30 en jonger.

Ook kerels die nog maar net naar het stadium

van krasse grijsaard aan 't toegroeien waren.

Allemaal als slachtvee gekrepeerd.  Ieder geraakt,

                                                                                                                

elk van hen gevallen of uiteengespat.

Sommige bijeengeveegd, wie weet zonder kist tussen d'aarde geschoven.

Eugeen Wette, Leopold Berger en Heinz Thormann,

zoek ze er maar eens tussenuit.

Allemaal op één mei geboren.

Verraden en bedrogen onder het juk van de klasse die,

verdoken, aan de touwtjes trekt.

Slachtoffers zoals er nu in 1988 nog overal ter wereld geofferd worden.

Primitieve offeranden.  Ritueel en barbaars.

Door bruine wolven en alle andere oorlogskredieten goedkeurende marionetten mee de dood ingeduwd.

Ter ere van de daaropvolgende heropbouw,

na de eerste grote, nieuwe bankcrashenreeks.

In plaats van werk gaf men hen dromen...

die na het eerste doodsgevaar, nachtmerries werden.

Hun geweten pakte men hen af...

omdat je daarmee na je eerste dode, niet meer leven kan.

Hun soldij was een soort werkeloosheidsvergoeding uit die tijd.

Zo 'verGOEDE' men en vergoelijkt men nog immer een aantal andere gruwelijke en

...als vanzelfsprekend gepresenteerde dingen...

't was zogezegd toch allemaal om ONS belang begonnen ?

 

Ik dacht daar in Lommel aan alle geestelijke en andere geneugten des Levens die, deze onzer voorouders als vijanden voorgestelde werkmensen

niet hebben kunnen ervaren.

Door, als domme kruisvaarders hun even armzalige lotgenoten in andere landen, als op iets rood afstormende stieren te lijf te gaan,

 ondergingen en voerden zij de geschiedenis uit...

in plaats van deze uit handen van de onderscheiden elites te nemen.

Uiterst rechtse krachten beslisten voor het werkvolk en wilde de absolute vrijheid van 't grootkapitaal, ...meer ruimte...je kan die ruimte in Lommel gaan overturen.  Er zullen er weinigen zijn die hier liggen, die dat moorden met plezier hebben ondergaan...en toch is alles zo gegaan.

Mensen toch, zij waren niet onze vijanden

en hadden onze kameraden kunnen zijn. 

Terug in m'n wagen. Het radionieuws van 'vier'-en.  Een Vlaams SS-er uit het Leuvense had op z'n gemak nog tien naoorlogse jaren voor de CIA gewerkt. 

Het ging gewoon om één van die hele dikke pieten die Maurice Dewilde de keel is

                                                                                                                 18

vergeten toeknijpen, vergeef me de figuurlijk bedoelde uitdrukking. 

Op de zetel naast me lag een voor de gemeenteverkiezingen te typen tekst.

Kiezen voor wat ?  Kiezen voor 'Mensela' natuurlijk...Mensela, de oud-Latijnse naam voor m'n dorp...

betekent symbolisch 'de aarde als gemeenschappelijke woonplaats.

Congo

Ken mensen van hier met ouders van daar.

Hun vrede op hun oude, doorgroefde gezicht...

de vrede van vóór de tijd van onze dictators.

Hun dorpen met hun eigen evenwicht van toen.

                                                                                                                

Zag hun diepmenselijke uitstraling,

hun kleine gestalte, hun grote hart.

Hun jonge levens van na de tijd van de rubbertap.

Hun blessures van het koloniale bewind.

Ze hadden het hier bij ons op bezoek overwonnen,

toonden ons hun nederige triomf.

Oh Congo, wordt weer zo vredig als dezen.

Congo's goldrush

Posten moeten nu worden verdeeld.

Verkiezingen bijna gepasseerd.

Wat met jullie aardse schatten ...zeker spotgoedkoop blijven versassen ?

Ik denk vaak : 'hopelijk loopt het anders'...

wil mijn beter weten geen gelijk geven...

inzicht en handelen kunnen ' t positieve doen herleven.

 

Neonazischurft

Ze willen heel graag toch oh zo puur en straf en meedogenloos übermensch zijn...

en zitten vol onverwerkte pijn,

roepen als verwende, aandacht vragende peuters naar 't verleden...

vaten vol frustratie en pijnlijk kleinburgerlijk zijn achter grote zwakke namen.

vaten vol venijn...wie wil er nu nog zo zijn ?

Hun grote leider doodde meer mensen van hun zo geprezen ras,

dan ooit tevoren, misbruikte het woord 'socialisme' als nooit tevoren...

Hoe kunnen ze hem al die doden vergeven...

ze hebben ons niets, maar dan ook niets te geven...

lopen achter hun eigen schimmen aan.

In onze moderne tijden, gebruikt als bliksemafleider voor de kwalen.

Verbied toch gewoon hun concerten waar ze hun gelijk nog willen halen.

Uitgeteld

Hoeveel bloed al nutteloos vergoten ?

Hoeveel werk al kapot geschoten ?

Hoeveel onzin al geslikt ?

Op hoeveel harten al gemikt ?

Hoeveel levens al verkwist ?

Hoeveel kans op wijsheid al gemist ?

Hoeveel wegen niet willen zien ?

Hoeveel keren al niet een oorlog gezien ?

Hoeveel sociale strijd al niet verraden ?

Hoeveel ongeduld in plaats van beraden ?

Hoeveel keer niet genoeg georganiseerd ?

Hoeveel keer niet tijdig verweerd ?

't wordt tijd dat dit alles keert.

Laat ons weer herbeginnen en in alles...

terug het mooie aan de mens beminnen.

Het beste uit een benarde situatie halen...

erkennen en herkennen van het falen...

en dan verder onheil afwenden...

signalen voor gunstige ontwikkelingen sturen.

Teveel burgerlijk denken en begraven onder te zware emoties...

zorgt voor moeilijk te overstijgen commoties.

de stem-voor-mij-rage

I have a wish.

That one day, we will cast our vote

on a program, not on parties.

A program to end poverty, war and pollution...

once and for all.

We have a wish.

That one day, after the international elections for such a program,

we will cast our vote

on project-lists, not party-lists...

so as to appoint skilled people in their field of responsibility,

without those games they play right now, bargaining for economical power.

                                                                                                       29

We ought to have  a wish.

That one day, we will appoint our presidents of work, housing, economy, managment of society, environment, energy, education...

ourselves.

Christophe l.hulp op kleine schaal

twee dikke diploma's in ekonomie en één in journalistiek

even op bezoek bij moeder theresa

en daar dan zelf aan de slag

dan zelf dingen uit te grond gestampt

reeds zestien jaar dingen in beweging gebracht

verzorgen en leren lezen en opkomen voor rechten

altijd om die centen moeten bedelen en vechten

wereld geef hen toch kansen

 

                                                                      

 

 

c)beschouwende citaten

 

een beter kennis van de geschiedenis van de materie, de mens, het sociale overleven, de filosofie, de psychologie en andere krachten; draagt bij tot een betere innercommunicatie met jezelf en de dialogen die daaruit voortkomen

 

hebzucht leidde tot politieke organisatie...verweer ertegen ook

iedere keer het verweer toegaf aan de hebzucht werd de organisatie ervan verpletterd...

of ontaarde in oorlogen telkens de kollaboratie met de hebzucht werd voorbereid

 

de krachtsverhoudingen tussen individuen en sociale groepen en wat wanneer en met wie

onder bepaalde omstandigheden maar mogelijk was...noemt men geschiedenis of liefde

 

 

 

de twaalf geboden

ontwikkel het sterkere in jezelf

tracht naar objektieve kennis

overwin je negatieve emoties

wees solidair met rechtvaardigen

doe jouw deel van het werk

neem de tijd voor stilte en natuur

geld was een middel, geen doel

ontdek de ware betekenis van trouw

leef niet alleen om te werken

overmatige konsumptie vervuilt jezelf

ontdek de symboliek van de zin van het leven

kunst brengt je dichter bij de kern van het leven

 

 

15:50 Gepost door octo in wereld van de arbeid | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.